|
Υπό αυτή την έννοια, με την βοήθεια του Κώστα
Λαλιώτη, τους μήνες που έρχονται ο πρωθυπουργός
θα υιοθετεί όλο και περισσότερο ευρωπαϊκή
ρητορική και θα ψελλίζει φράσεις υπέρ της
επιχειρηματικότητας –έννοια η οποία κατά τα
λοιπά τού προκαλεί αλλεργία. Ο επικεφαλής του
Σύριζα γνωρίζει ότι το 19% που καταγράφουν για
το κόμμα του οι δημοσκοπήσεις είναι τσιμέντο.
Παράλληλα, όμως, υπάρχει ένα 20% της κοινής
γνώμης που είναι αναποφάσιστο και δεν είναι
διόλου αμελητέος ο αριθμός των Νεοελλήνων που
δεν θέλουν να πάνε να ψηφίσουν.
Από τις δεξαμενές αυτές ο Αλέξης Τσίπρας ελπίζει
να αντλήσει ψηφοφόρους στους οποίους θα αρχίσει
να υπόσχεται όλα τα υπαρκτά φούμαρα της αγοράς.
Και όσο η ΝΔ θα προσπαθεί να λύσει τα εσωτερικά
της προβλήματα, που κατά κύριο λόγο είναι αυτά
που τής κληροδότησε το καραμανλικό της
περιβάλλον, το έδαφος για τον Σύριζα θα είναι
σχετικά ομαλό. Θα ευνοούνται, ως εκ τούτου, και
οι προσπάθειές του να εξαπατήσει εκ νέου τη
κοινή γνώμη –η οποία, δυστυχώς γι’ αυτήν,
διαθέτει πολύ ασθενή μνήμη, διακρίνεται από
υπέρμετρη αμάθεια και άγεται και φέρεται από
ξερόλες δημαγωγούς.
Γι’ αυτό και επιμένουμε. Το μέλλον της χώρας,
υπό παρόμοιες συνθήκες, είναι άδηλο. Οι
αγκυλώσεις και οι όροι λειτουργίας που
επικρατούν στην ελληνική κοινωνία δεν επιτρέπουν
αισιόδοξες προβλέψεις.
Ίσως, όμως, το κλίμα να μπορούσε να αντιστραφεί
αν δινόταν η ευκαιρία ψήφου στους Έλληνες του
εξωτερικού. Οι τελευταίοι είναι, κατά την γνώμη
μας, και η έσχατη ελπίδα της χώρας. Οι
πραγματικές προοδευτικές και φιλοευρωπαϊκές
δυνάμεις της Ελλάδας ας τούς σκεφτούν. Δεν
κοστίζει τίποτα.
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος –
European Business Review |
